પાલનપુરથી મેહુલ જોષીની કલમે

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

તાલ કરવા……….

રોજ શું આ તાલ કરવા?

સાવ ખોટા વાલ કરવા?

કોણ કે છે થાપ મારી,

ગાલને આ લાલ કરવા?

પેટ ચોળી શૂળ ના કર,

જીવતર બેહાલ કરવા.

કામ રોજે રોજ નું કર,

એ વળી શું કાલ કરવા?

દોસ્ત એવો શોધવો જે,

કામ આવે ઢાલ કરવા.

Advertisements

ભાગ્ય ના સૌ ખેલ…………….

ભાગ્યના સૌ ખેલ બોલો માનવી ટાળી શકે છે?

શું હથેળીની બધી રેખા કહો વળી શકે છે?

આપણી સૌ વેદનાઓ આપણી સાથે જ છે ને?

કોણ છે જે યાદને એની હવે બાળી શકે છે?

આંખ આડા હાથ તું શું કામ લાવે છે મને કે?

એમ કોઈ આંખથી આંસુ ભલા ખાળી શકે છે?

શી ખબર તાકાત કેવી છે અશ્રુ માં?બે ખબર છું.

જો હૃદય પત્થર હશે તો પણ સદા ગાળી શકે છે.

કોણ કે છે કે સમય જાતા બધું વિસરી જવાનું?

આ હૃદય મારું બધીયે યાદને પાળી શકે છે……….મેહુલ.

થાક લાગે છે………..

ખુદા મને તારી હવે ક્યાં બીક લાગે છે,
કરતો ફરું છું હું મને જે ઠીક લાગે છે.
દુઃખો બધીયે જાતમાં ના હોય આ સરખા,
જીસસ,ખુદા,ઈશ્વર મને તો એક લાગે છે.
આ રોજ માણસમાં મરે છે માણસાઈ ને,
માણસ થવાનો કેટલો આ થાક લાગે છે.
આ આથમેલી સાંજમાં કેવા પુરે રંગો,
ઈશ્વર મને આ સાંજનો આશીક લાગે છે.
એ સાવ સૂકાઈ ગઈ છે તોય બેઠો છે,
પથ્થર નદીનો કેટલો માશૂક લાગે છે……….ગાગાલગા -ગાગા ……..મેહુલ.

પ્રેમ ની મોસમ

આ પ્રેમ ની મોસમ તને જોઈ સતત છલકાય છે,

ને ફૂલતો કેવા મનોમન મૌનમાં હરખાય છે.

કોઈ ખુલાશા માગવા મારે નથી તારી કને,

આ રીત થી જો આપણો આ પ્રેમ તો સચવાય છે.

મળવું નથી મારે કદી બસ એટલું છે પૂરતું,

જોઈ તને બસ હોઠ મારા કેટલા મલકાય છે.

તું બોલ કે ના બોલ હરદમ તે છતાં જોને હવે,

ચારો તરફ તારા શબ્દો જાણે સતત પડઘાય છે.

હોઉં કદી જો એકલો તું યાદ આવે ઠીક છે,

પણ,ભીડમાં આ ખોટ જો તારી મને વરતાય છે………..મેહુલ.

કારણ……….

મિત્રો, મારી કારણ કે ….ગજલ માં યોગ્ય સુધારો કરી મને સરસ ગઝલ બનાવવામાં મદદ કરનાર ડો,મહેશ રાવલ સાહેબ નો ખુબ ખુબ આભાર…..મારી દશાનું દર્દ સહુની આંખથી છલકાય છે
પણ આપની આંખો કદી સહેજે ય ભીની થાય છે !

સમજી રહ્યાં છે દર્દ મારૂં, જે નથી મારા સનમ !
‘ને આપ છો મારા છતાં ક્યાં આપને સમજાય છે !

લીધાં તમારા સમ પછી, હું બુંદ પણ ન પી શકું
‘ને આ જમાનો આપના સોગંદ આપી પાય છે !

જો હો તમારી હાજરી તો શ્વાસ આ રૂંધાય છે
પણ,સહેજ જો છુટ્ટા પડો તો શ્વાસ ક્યાં લેવાય છે !

જીવી રહ્યાં છે જિંદગી જે આજ, ભૂલીને મને
ખુદ એમને કારણ અમારી જિંદગી જીવાય છે !……………………………મેહુલ.

અરીસો

મિત્રો ,આજે હું આપની સમક્ષ મારા એક કાવ્ય સંગ્રહ ”રણને તરસ ઝાંઝવાની ”ની એક કવિતા મૂકી રયો છું.જે મે મારી ૧૮ વર્ષની ઉમર માં પ્રથમ વાર લખેલી આ મારી પ્રથમ રચના છે ,આશા છે આપ સૌને ગમશે અને આનંદ આપશે …………………………..

ચહેરાથી થાકેલો અરીસો આધાર માંગે છે.
ભલે થાય દર્દ પણ સાચો ઉપચાર માંગે છે.

મંથન વિના પણ જુઓ વિષ રાખી બેઠેલું ,
મન ફક્ત અમૃતની આછી ધાર માંગે છે.

દર્દ લઇ વેચવા બેસે તો કોણ ખરીદવાનું ?
જમાનો પણ તાજગીનો સથવાર માંગે છે .

દિલમાં પડેલી તમન્નાઓ રજુ થઇ જાય ,
પણ સુકા હોઠ ભીના હોઠનો સંચાર માંગે છે .

હરક્ષણ આવ નહી આમ જવાનું કહીને ,
આ હદય પણ મારું કાયમી મુકામ માંગે છે.

હું સ્મિત દઉંને તમે પાંપણને ઢાળો જરા
લાગણી પણ મારી એવો વ્યવહાર માંગે છે .

ટૅગ સમૂહ

%d bloggers like this: